Tag Archives: poem

ඇය…දියණිය….මිණිබිරිය……..

සිතිජය ඉමේ හිඳ පෙනපිඩු මුසුව                                    ගලා
සිඳු රළ පෙලින් පෙළ පාවඩ පලස                                 එලා
සුරගන සුරලොවෙහි දෙපසින් සෙමෙර                          සලා
මුතු මිණි සදිසි ඇය දෝතට තිලින                                 කලා
 
නැණ ගුණ සපිරි රුව සිරියද ඇතිව                             සොබා
ඇති දැඩි උනෙය අප දෙදෙනගෙ ඇසුර                          ලබා
දින දිව යමින් ලෙව දහමට අනුව                                සොබා
දියණිය මගේ ඇත අද මව් පදවි                                      ලබා
 
සෙනෙහස සෙවනෙ ඇය කුමරිය පරිදි                             සිටු
අපමන සතුට මැද පැතුමන් උනිද                                     ඉටු
සුරතල් දැකිය හැක අප පෙර කලෙක                              දුටු
පෙරලයි මිණිබිරිය හෙට නව ලොවක                             පිටු
 
බිලිදෙකු ලෙසින් බට ඇය සුර                              දෙවඟනකි
තුරැලෙහි දුවගෙ අද නිදමින්                                    සිහිනදකී
කෙතැනක ගියද නුබෙ මුහුනෙහි                       වෙහෙසමැකී
මවකගෙ සෙනෙහසට මදි ලිව්                            සොදුරැවැකි
 
බිළිඳිය දෙසට ඇය නොසැලී දෙනෙත                             අයා
සිතුවිලි සිතන මම හදුනමි දනිමි                                       දයා
උතුරන සතුට සුව දිදුලයි වතෙහි                                    ලියා
හදුනයි දුවව මට වැඩියෙන් හොඳට                                ඔයා
 
මතකය මගේ ඇය ඉපදුන දිනය                                 සොයා
දුටු මෙම දසුන සිත දුරකට රැගෙන                                 ගියා
විඳි අම සුවය කිව හැකිවෙද කවක                                 ලියා
මට පිය පදවි දුනි එදවස සොඳරු                                    ඔයා
 
කලකට පෙරදි විදි සොඳුරුම අමිල                               සුවේ
දුවණිය විඳිනු දැක සිතුවම් මනසෙ                               මැවේ
දහමට අනුව යන කාලය නතර                                 නොවේ
දිවි රගමඩලෙ අප රගදෙන නලුවො                              දුවේ
 
පැනයක් නැගුනි සිත එය මගෙ වරද                          නොවේ
මිණිබිරියද දුවද අගයෙන් ඉහල                                 ලොවේ
තැබුවෙමි තුලාවක පියෙකුගෙ සෙනෙහෙ                  ලොවේ
නොදැනිම නුඹගෙ පස බරවනු දැනුනි                            දුවේ
 
ඇරැව්වල අනුර ගුණතිලක