මම බෙදු දානය මටම බෙදන කොට …………..

 

 

අම්මා අද මහ ගෙදරට යනවද ඒගැන කිව්වෙත් මට                                          දැන්නේ

හවසට වැහි ඇද හැලෙන්න බැරි නෑ පරිස්සමින් තනියම                                යන්නේ

ඊයේ හවසත් උණ කිව් හින්දා සීතල දෙවල් නැහැ                                          දෙන්නේ

නෑසියො මිතුරන් බලන්න කියලා යන්න එපා හවසට                                    පින්නේ

 

ඇළදොළ පෙර මෙන් නොව දඟකාරයි වත්තෙත් නයි සහ                  පොලොංඇතී

නොයනු මැනවි බැද්දට ඇවිදින්නට උන්කොළ රොඩුවල                           වහංවෙතී

මොනවට යනවද ලොකුනැන්දගෙ ගෙට කිසිවිට දුක සැප                         අහන්නැති

පෙරලා මම දුන් ඒඋපදෙස් රැළ යලි යලි දැන් මා                                        සොයන් එතී

 

අම්මේ මේ වැඩ කෙරුම අපහසුයි මෙය වැඩ කරනුයෙ විදුලි                        බලෙන්

රන් බඩු දාගෙන තනිව නොයනු මැන එය උදුරාගයි ඔබගෙ                         ගෙලෙන්

වතුර එකතුවක් මේ ලෙස වූනොතින් බේරෙන්නට බැහැ මදුරු                     දැලෙන්

සුද්දිට සෙම වැඩි වුනොතින් අම්මේ බෙහෙත් දෙන්න පුද්ගලික                   හලෙන්

 

අර බිල් මේ බිල් කලට වෙලාවට මතක්කරගෙනම ගෙවිය                                     යුතු

සලාක දානෙට අවැසි මොනවදැයි ඊට කලින් ගොස් බැලුම                                සතුයි

සිංහල අවුරැදු දවසට අම්මේ වත් පිලිවෙත් ටික බලම                                             ගතුයි

මේවා මේ ලෙස මතක් කරන්නේ මගෙ ඇකයේ උන් පොඩිම                            පුතුයි

 

හැදුනේ මව්කිරි බීරැකවරනෙනි දෙවිඳුගෙ අඩවියෙ සුමන                                 සමන්

වැදනේ නුඹලගෙ සිරුරට පුතුනේ දැනමුතු අපදෙස් නිවන                                 ගිමන්

ඇදුනේ ආපසු සිඳු රැළ විලසයි වෙරළට ලෙස මගෙ උවන                              තෙමන්

පුතුනේ නුඹලට අමතක වූවද අම්මා තවමත් උපන්                                                ගමන්

 

එදවස මම දුන් අගනා කියමන් හරවත් කොට හැඩ මල්                                       ගවසා

සෙනෙහසකින් වුව දුව පුතු අද දින මව සිඹ සනසයි දැන්                                  පවසා

ආදරයෙන් ඒ මොනදෙ කීවත් මගෙ මුහුනට එයි ඉන්                                          රකුසා

මම දුන් දානය මටම බෙදන කොට කොහොම හිටින්නදමං                               ඉවසා

ගිනිගත්හේනේ ඩොරින් දීපානි                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                        

දියත කවි සරණිය ගැන

පරිඝනකයෙන් මෙහෙයන මෙම සමාජයේ
කවි මල් පිපෙන්නට අති ඉඩ ඇහිරි තියේ
යලි පරිසරය සකසන යුතුකමක් තියේ
ඒක්වෙමු ඊට පුබුදුවමින් කවිය දැයේ

කවියනි කිවිදියනි ලොව විසිරී සිටින
හෙල කවි කලාවට අත දිය යුතු බැවින
කවි සරණිය දියත ඒබ වෙනුවෙන් ඇරැන
මීපැණි ගගක් කලමැනඒය රිසි ලෙසින

ශාන්ති අබේසිංහ
ශාන්ති අබේසිංහ

ගෙදර බුදුන්

සැපවත් කරන්නට පවුලක අනාගතේ
රැකියවට ගියත් දරුවන් ගැනයි හිතේ
කනබොන අදින පලදින දෑ නිමක් නැතේ
පියෙකුගෙ අගය මහමෙරටත් උසයි පුතේ

ඇල දොල ගං සයුරැ කෙත්වතු අපරි මිත
රන්මුතු මැනික් දූවිල්ලෙන් වැසී යත
කොපමණ වස්තු තිබුනත් මේ පොලව මත
අම්මා තරම් වටිනා වස්තුවක් නැත

උකුලේ හොවාගෙන දෙතනේ කිරි පෙව්වා
පස්සෙන් එලව එලවා බත් කට කැව්වා
උගතුන් කරන්නට පාසල වෙත යැව්වා
සමහර දරුවනට ඇයි අමතක මෙව්වා

මව් පිය රැකුම නෑසුන බන පදයක්ය
වස්තුව උගත් කම මානය මදයක්ය
අද අපි ගෙවන්නේ සුන්දර යුගයක්ය
අම්මයි තාත්තයි දැන හරි වදයක්ය

දස මාසයක් කුසතුල ඇතිඋවද රිදුන්
ඉවසා දරාගෙන සෙනෙහස කෙරුව මුදුන්
සැප මිස දුකක් කිසිවිට දරැවනට නුදුන්
වැඩිහිටි නිවසකට යවමුද ගෙදර බුදුන්

ගේ දොර හදාදී දරුවට හිමිකාර
නිසිකල අඹුවකුත් ගෙනදී හැඩකාර
පවරා සියලු වස්තුව දුන් විට භාර
මව් පියො දෙදෙනාට අයිතිද මහ පාර?

මව් සෙනෙහසිනි ඇග ලේ කිරිකර දුන්නේ
පිය සෙනෙහසිනි දූදරුවන් දැඩි වෙන්නේ
බෝසත් දරුවනුයි මව්පිය ගුණ දන්නේ
එමදූ පුතුන් යන යන තැන ජය ගන්නේ

සියඹලාපේ ආරියදාස විතාන
අභිධර්මාචාර්ය කාව්‍ය ශ්‍රී සම්මාන ලාභී
සියඹලාපේ ආරියදාස විතාන

කලියුග සිහින

සක් දෙවිදු
උමතු වී දෙඩවමින්
මිනිස් ලොව
පාලු පාරක් දිගේ දිව ගියා
සෙයා කුඩු තිප්පොලක්…………………………………..

බදාගෙන මහ පොළව
හිරු-සදුව ඉකිබිදී මහ හඩින්
අහස්කුස දෙස බලා
ඉඩෝරෙන් පැලී ඉරිතලා ගිය………………………….

අසූවිය ඉක්මගිය මැහැලියක්
තරැණයකු දෙස බලා
කලා ඉගි බිගි මුකුලු-උමතුවී රාගයෙන්………………….

මවක් සිය යෙවනය රැකගන්න
කිරිදෙතන සගවද්දි
අප්පෙකුගෙ තණ මඩලෙ කිරි එරී
ගලාගෙන ගියා එය
බිළිදෙකුගෙ කුස ගින්න සනසමින් ……………………..

ගෙලුවුනා – දිසාපාමෙක් ඇදුරැ
දීගන්න බැරිවෙලා පිලිතුරක්
ඇසූ පැනයට -මෙන්ටිසෝරියෙ ලමයි………………

කෙසර සිහ රාජයකු
දෙකන් අඩි පිපිරුනා
අසා ගර්ජනා හඬ මුවැත්තියකුගේ………………..

ඇම්.එච්.ධර්මසිරි - හක්මන