අදහසක් සහ උපදෙසක්

ජනවරමක් ලබා ජනපතිකම් කරන
මෙත්පල් සිරිට මිහිදුනි ඇයි? ඔබ උරන
පරවේනියට අයිතිද ?රජකම පරණ
එහෙනම් වැඩවසම් මතයට අඹ සරණ

පන්සල තුල දනෝ කියමින් ජයවේවා
පින්බිම සාරදම් වදකර අතු ගෑවා
සංයමයකින් තොර අතවැසි ඔබ ගාවා
ඉන්නා බවක් සැනකින් එලියට ආවා

ජනවරමකින් එන්නට බැරි අය පෙරට
පිළිවෙති වෙනස් අය නැග ඇත ඔබෙ කරට
ජෝතිශ සුමනදාසල වැනි පභුවනට
කල හැකි දෙයක් නැතමැතිදුනි පිළියමට
 
අගමැති මවන රැලි තදයෝ තදට තියයි
එමරැලි වලට රජුහෝ යුව රජුද නොයයි
මහදැනමුත්ත ගෝලයො නාටකය ලියයි
මේ රගදෙන්නෙ නැටුමේ අවසාන පැයයි
 
ඡන්දය දෝස භය මෝහය ය කියා
බුදුහිමිසතර අගතිය මගඇතිදු කියා
ඉන් අත්මිදී යන්නේ නම් සුවය සොයා
සම්මා සතිය එතනම ඇත තබමි ලියා
 
පොතුගියවිටදි බෙල්වී මතුවෙයි ඇගිටි
එය සුනු සහල් අහුරකු පමණට නොවටී
දුන්නට චුයින්ගම් ටොපි කොලවල දැවටී
සමහරැ හපති ක්ණුකෙළ ගිලිමින් රැවටී
 
පීදුන කෙසෙල් ගස යල් යලි නුපූදිති
කද දිර දිරා පරඩැල් එහි එතී ඇති
අල මුල නොගලවා කසලෙහි දමා නැති
එන එන මොටෙයියෝ වද බැස මැරී යති
 
දරකෝටුවක් පමනක් ගෙන බින්දාම
බිදිනට නොහේ එය මිටියට බැන්දාම
එක බූරැවෙක් සිංහයෙකුට ඇන්දාම
උගෙ සනුහරේ ඉවරයි උා හින්දාම
 
බලකාමය සැපය තනි අයිතියක තියා
සිහිවිකලයෙන් සමහරැ අන්තයට ගියා
තන්හා රති රගා අඩගැහුවටද නොයා
යනවා නම් යන්න සම්මා සතිය සොයා
 

පිඹුරේ - සේන කළු ආරච්චි

අගය

පුතෙකු අගය තේරෙන්නේ ‘පුත‘                  ඉපදුන දාටයි
දුවක අගය තේරෙන්නේ දීගෙක                    ගිය දාටයි
පියෙකුඅගය තේරෙන්නේ‘මව‘                  හැරගිය දාටයි
මවකඅගය තේරෙන්නේ‘ඈ‘                      මියදුන දාටයි

අතේ අගය තේරෙන්නේ ‘අත‘                  නැති දාටයි
දතේ අගය තේරෙන්නේ ‘දත‘                 ගැලවුන දාටයි
නෙතේ අගය තේරෙන්නේ ‘නෙත‘     නොපෙනුන දාටයි
ගතේ අගය තේරෙන්නේ ‘ගත‘               වැහැරුන දාටයි

මලේ අගය තේරෙන්නේ ‘මල‘                 පරවුන දාටයි
ගලේ අගය තේරෙන්නේ‘මැණිකක්‘              වුන දාටයි
නිලේ අගය තේරෙන්නේ ‘නිළ‘                පහවුන දාටයි
බලේ අගය තේරෙන්නේ ‘බලය‘                බිදුන දාටයි

බණේ අගය තේරෙන්නේ ‘බනක්‘               ඇසූ දාටයි
දනේ අගය තේරෙන්නේ ‘දනක්‘                දුන්න දාටයි
ගුණේ අගය තේරෙන්නේ ‘ගුනවත් ‘             වුන දාටයි
පිනේ අගය තේරෙන්නේ ‘පින‘                 පෑදුන දාටයි

අවියේ අගය තේරෙන්නේ ‘සටනට‘              ගිය දාටයි
දිවියේ අගය තේරෙන්නේ ‘වස විස‘              බිව් දාටයි
සවියේ අගය තේරෙන්නේ ‘සවිබල‘             නැති දාටයි
කවියේ අගය තේරෙන්නේ‘කවියා‘               නැති දාටයි

 

කලාභූෂන/අභිනන්දන/සාහිත්‍යශූරී වස්කඩුවේ එලිසන් ද සිල්වා

ඇබැද්දිය

උදයේ පටන් එහෙ මෙහෙ ගොස් වෙහෙස විද
කය සතපවා හොද නින්දක් ලබන ලෙද
පොඩි මිණිපිරිය නිදි හින්දා ඇදෙහි මැද
පැදැරක් එලාගත්තා පාමුලෙහි ඇද

හොර බලලුන් නිතර එහෙ මෙහෙ දිව යනවා
සර බර හඩින් මහ රෑ බඩු පෙරලෙනවා
මීයන් අල්ලනව සිතමින් සැනසෙනවා
ඒ කරදරය අතරෙම නින්දත් යනවා

රැය මැද මගේ අත ගැටුනා යම් දෙයක
පහසින් නිසැක ඒ බළලගෙ වලිගයක
නිදිමත පිටම දුන්නා පහරක් හනික
ඇසුනේ අනේ දරුවෙක් හඩනා හඩක

නිදිගෙන සිටිය දියණිය මගෙ යහන මත
හනිකට එයින් බැස පැදුරට පැමින ඇත
වලිගය ලෙසට පහසක් ලද මගේ අත
වැදුනේ ඇගේ සුසිනිදු කෙස් කළඹ මත

නිවසේ ලෙසට දියණිය අලුයම යාමේ
දුවගෙන යනවකියමින් සීතයි අම්මේ
නිදිපල මාරුබව අමතක රෑ යාමේ
ලොකු වීරියකි ඇය සනහන්නට දැම්මේ

සී.කෝදාගොඩ, බොරැල්ල
සී.කෝදාගොඩ, බොරැල්ල

ඇරයුම

ඇරඹුව “දියත කවි සරණිය˜ අනුව               ඔබේ
රස කවි ලොව පුරා පතුරා හරිනු                ලැබේ
අන්තර්ජාලයට පිවිසුන විටදි                     ඉබේ
රස විදගන්න කාටත් ඉඩ හසර                  තිබේ

දුබලව සිරැර අත-පය සවි නොමැති               දාත්
ඔසුවක් පරිද්දෙන් ගතහැකි නොකර             ඈත්
සුවසෙත ලැබෙයි කළවිට කවි නැමති        බේත්
රසිකත්වයක් ඔහු සතුටින් යුතුය                  ඒත්

නිමැවුම් මිසක සැමටම ගෙනෙන           සැනසිලි
කිවිදුගෙ හදේ නොරැදෙයි නපුරැ               සිතුවිලි
කරදර විපත් දැක නොම කියන               මැසිවිලි
දසුනක් තිබේ කවිවල ඔහුගෙ                 පැහැදිලි

මේ නව ‘‘දියත කවි සරණිය‘‘ දියත             පුරා
ඔබගේ නැවුම් කවි සිතුවිලි රැගෙන               සරා
කිව ලොකයේ වැජඹිය හැක කිරැළ                දරා
ගුණදොස් අඩුපාඩු පවසනු මැනවි                 කිරා

නින්දට වැටුන දැයකට හැකි පන               පෙවිය
රණබිම සිටිනවිට අපරාජිත                     අවිය
සරැකරගන්න කෙනෙකුට මෙදියත               දිවිය
ගතසිත සනසවන දිව ඔසුවකි                  කවිය

ලෙවටම ඇහෙන්නට කිවහැකි නගා              හඩ
ඔබටත් දියතකවි සරණියෙ තිබේ                ඉඩ
කවිහරඹයට ඔබ සතු කුසලතා                  උඩ
යනු මැන ඔබත් පෙන්වා ලෝපුරා               වැඩ

 

පේමදාස නුගේගොඩ සම ලේකම් අගනුවර රසික හවුල